Bitania britania..

 

                                                                                                                                                                                                                                                                        δεν μπορώ να γράψω κατι.. πραγματικά δεν εχω ορεξη..μπορω ωστοσο να προτείνω τραγουδι..κατι σε λονδρεζικο ακουσμα.χμμ  εννοείται Pete Doherty-Last of the english roses   η το αγαπημένο μου              I am the rain..!           http://www.youtube.com/watch?v=it4Da19M7pI

all my colours presents: The Past.

sometimes you just have to get away with the girls.

ο σεπτεμβρης ηταν δύσκολος, παράξενος, αντιφατικός..δε βλέπω την ώρα να την κάνει..με κούρασε..χθες ξύπνησα και ήθελα απλα να τα αφήσω ολα πίσω και να περάσω λιγο χρόνο με τις φίλες μου..η μέρα δε ξεκίνησε καλα..το λατρεμένο μου σκυλάκι, κατασπάραξε στην κυριολεξία τις καινούριες μου μπότες(δεν έκλεισαν 24 ώρες απ την αγορά τους)..χμμ.το καταλαβαίνω ωστοσο.με τα νεύρα που έχω αυτον τον καιρό πιθανοτατα να κατέληγα και γω στην ίδια πραξη.. αποφάσισα να ξεπεράσω το σφοδρό ομολογουμενως σοκ,με έναν καφέ..ΧΑ!ο καφές στη θεσσαλονικη φίλτατοι αναγνωστες, σερβίρεται με γλυκιά μπουγατσα(στα σωστά μερη, γι αυτούς που ξέρουν).!!η γλυκιά φίλη Σεμινα, κατέφθασε το απόγευμα εκθαμβωτική οπως πάντα μοστράροντας τη βιντατζ ΚΕΜ τσαντούλα της. αυτό το κορίτσι ξερει από μοδα, συγκρατήστε το όνομά της περικαλω...στην άλλη γωνια η Αρτεμις αναπολούσε τις στιγμες δίπλα στον Σάκη(ένας ειναι ο σακης) και έκραζε τον Αλεξ Ιγκνατοβιτς ο οποίος την έκραζε με τη σειρά του επειδή οπως προείπα,''η Αρτεμις αναπολούσε τις στιγμές με τον Σάκη(ένας ειναι ο σακης)''..τη ρομαντική μου διάθεση, χάλασε ο πονοκέφαλος που μου προκάλεσε η διακριτική στεκα που φορούσα..με τα πολλά.. πήραμε το αμάξι, ανεβήκαμε στο φράγμα.. αράξαμε λιγο, τσακίσαμε 3 σοκολάτες, ακούσαμε 95.8(ο καλυτερος σταθμός) και αποχωρήσαμε ησυχως... έχω βγαλει τον φιόγκο μου, ακούω για τέταρτη συνεχή μερα Beth Gibbons-candy says, διαβάζω το όνειρο του Ντοστογιέφσκι και την πέφτω σιγα σιγά... αυτά.καληνυχτες ροζ~

στα ποδια.

down on my knees  leii to tragoudi tis  glikias AYO....nai  okay  einai kalo kapoies fores apla na apaksiwneis το όποιο egwistiko stixio se diakatexei..einai  8araleo  na  ftaneis sta tartara  prokimenou  na iperaspiseis   tis  epiloges  sou , sinepws kai ta atoma pou  tis ekprosopoun  kaii naiii   esuu ta  exeis  epileksei( oso ki an amfivaleis gi ayto)....se  ka8e periptwsi omws.. pros  8eou  ''DO not cry for  them on the kitchen floor''  opws  mas afigeitai i  aiwnia  AMY.. ayta  eixa  na pw...apla exw epireasteii  kai  ksenerwseii me olous aytous  pou apla  girnan tin plati  kai to vazoun στα πόδια.. λουσου τωρα και ενα τριμπιουτ  απο φωτοο με θεμα τι αλλο..ποδια!!!   τζοιν!

παμε χειμωνα....

αυτή η έκφραση ναι οκέι το δηλώνω ειναι κλεμμένη απο κάποιον Αθηναίο μυστήριο τυπο που τωρα τελευταία συναναστρεφεται με αλεπούδες..χμμμ. περίεργο....μου αρέσει ωστοσο και νομίζω πως μου πάει..ναι ''πάμε χειμωνα''.. γιατί με κούρασε το καλοκαίρι.. είμαι παιδι του χειμώνα..τα τελευταία χρονια ζω στην πιο όμορφη χιονουπολη..στη Φλώρινα.. ξέρεις ειναι αυτή η πόλη,η χτισμένη, πεταμένη καπου στον βορρά, κάπου σε ένα οροπέδιο της Μακεδονιας..στη φλωρινα, όταν χιονιζει.. Χιονίζει φιλοι μου...και είναι τοσο όμορφα(αν και κουραστικά) όταν ασπρίζει αυτή η βρωμοπολη..so take a look!