αυτο συμβαινει καθε φορα που μπαινω στο 66 εχοντας ξεχασει τα ακουστικα μου.ολες οι σκεψεις που με βασανίζουν, συναρμολογούνται μεσα στο κεφαλι μου και νααα προκύπτει η αναρτηση.
ποιος διαλεξες να εισαι?και πως θελεις να βλεπεις τη ζωη σου?πως αντιμετωπιζεις τους φοβους σου?και ποιος απ αυτους ειναι ο πιο υπουλος?(αυτο το τελευαιο ακουστηκε σαν τρειλερ απο εκπομπη της Τατιανας αλλα οκκκ)
εγω ξερω.μαλλον συμβαινει το ακολουθο.
φοβαμαι παντα να ακουσω αυτο που βουίζει μεσα μου..και οταν το κανω και ερχομαι αντιμέτωπη μ' αυτο,συνηθως δεν ειναι ευκολο να το συνειδητοποιησω.πολλες φορες ζω επί της ουσίας αυτα που ιδεατα φοβαμαι.η ιδεα καποιων καταστασων ειναι αυτο που με τρομαζει.και οταν αντιλαμβανομαι πως ουσιαστικα ζωωω τους φαντασιακούς μου φοβους αισθανομαι τοσο χαζη.γιατι αφησα το αγχος,την πιεση, την αμφιβολια και τη συστολή που μου προκαλει η ιδεα, να με κυριευσει.
αυτο που εννοω πιο απλα ειναι πως εχω νιωσει πολλες φορες να πιεζομαι απο κατι το οποιο φοβαμαι. αλλα στην τελικη ξερω πως ηδη το ζω.απλα κολλαω να ερθω αντιμετωπη μ αυτο, να συμβιβαστω και να κανω τουμπεκί..γιατι η συμφιλίωση αυτη σηματοδοτεί την αναθεώρηση και τη διάλυση μιας στρωμένης σκεψης, κοσμοθεωρίας,ρουτινας.και ειμαι τεμπελα σε φασεις.
γιατι μου ηρθε να τα γραψω τωρα ολα αυτα?
αρχικα γιατι αυτα σκεφτομουν μεσα στο ιερο 66..επειτα κοντινο ατομο-κοτοπουλο με ταρακούνησε και με αυτα που ελεγε,ηταν σαν ακουω τον εαυτο μου και λυπηθηκα γι αυτον και για μενα ,που αφησα πολλες καταστασεις να γαμηθούν επειδη απλα ''βαριομουν'' να με αντιμετωπισω ,δεν ηθελα να ξεβολευτω.
δεν ειναι κατι βαθυστοοχαστο αυτο που εγραψα.η συνειδητοποιηση ομως αυτου, μπορει ειλικρινά να σου αλλαξει τον τροπο που χειρίζεσαι τα πραγματα.αυτο νομιζω.
παρε κομματαρα απο ταφ-λαθος.υπεροχος μικρος θεουλης.πως τα λεει ρε γαμωτο.ας τον προάγουμε σε επίτιμο διδάκτορα στρωμένης-θετικής σκέψης.ναι αυτο!!!
ποιος διαλεξες να εισαι?και πως θελεις να βλεπεις τη ζωη σου?πως αντιμετωπιζεις τους φοβους σου?και ποιος απ αυτους ειναι ο πιο υπουλος?(αυτο το τελευαιο ακουστηκε σαν τρειλερ απο εκπομπη της Τατιανας αλλα οκκκ)
εγω ξερω.μαλλον συμβαινει το ακολουθο.
φοβαμαι παντα να ακουσω αυτο που βουίζει μεσα μου..και οταν το κανω και ερχομαι αντιμέτωπη μ' αυτο,συνηθως δεν ειναι ευκολο να το συνειδητοποιησω.πολλες φορες ζω επί της ουσίας αυτα που ιδεατα φοβαμαι.η ιδεα καποιων καταστασων ειναι αυτο που με τρομαζει.και οταν αντιλαμβανομαι πως ουσιαστικα ζωωω τους φαντασιακούς μου φοβους αισθανομαι τοσο χαζη.γιατι αφησα το αγχος,την πιεση, την αμφιβολια και τη συστολή που μου προκαλει η ιδεα, να με κυριευσει.
αυτο που εννοω πιο απλα ειναι πως εχω νιωσει πολλες φορες να πιεζομαι απο κατι το οποιο φοβαμαι. αλλα στην τελικη ξερω πως ηδη το ζω.απλα κολλαω να ερθω αντιμετωπη μ αυτο, να συμβιβαστω και να κανω τουμπεκί..γιατι η συμφιλίωση αυτη σηματοδοτεί την αναθεώρηση και τη διάλυση μιας στρωμένης σκεψης, κοσμοθεωρίας,ρουτινας.και ειμαι τεμπελα σε φασεις.
γιατι μου ηρθε να τα γραψω τωρα ολα αυτα?
αρχικα γιατι αυτα σκεφτομουν μεσα στο ιερο 66..επειτα κοντινο ατομο-κοτοπουλο με ταρακούνησε και με αυτα που ελεγε,ηταν σαν ακουω τον εαυτο μου και λυπηθηκα γι αυτον και για μενα ,που αφησα πολλες καταστασεις να γαμηθούν επειδη απλα ''βαριομουν'' να με αντιμετωπισω ,δεν ηθελα να ξεβολευτω.
δεν ειναι κατι βαθυστοοχαστο αυτο που εγραψα.η συνειδητοποιηση ομως αυτου, μπορει ειλικρινά να σου αλλαξει τον τροπο που χειρίζεσαι τα πραγματα.αυτο νομιζω.
παρε κομματαρα απο ταφ-λαθος.υπεροχος μικρος θεουλης.πως τα λεει ρε γαμωτο.ας τον προάγουμε σε επίτιμο διδάκτορα στρωμένης-θετικής σκέψης.ναι αυτο!!!
